و سه سال و سه ماه و سه روز در ايام بهرام پسر هرمز و هيجده سال در ايام بهرام پسر بهرام . گويند : بهرام پسر هرمز مردى بردبار بود و مردم از پادشاهى او خوشدل بودند و سيرت نكو داشت و در كار پادشاهى و تدبير امور كسان بر روش پدران بود . گويند : مانى زنديق بهرام را به دين خويش مىخواند و بهرام كار وى را بياموزد و او را دعوتگر شيطان يافت و بگفت تا او را بكشتند و پوست بكندند و از كاه انباشتند و بر يكى از دروازهاى شهر جنديشاپور بياويختند كه دروازه مانى نام گرفت و ياران و پيروان دين او را بكشت و مدت پادشاهى وى سه سال و سه ماه و سه روز بود . 53 ) پس از بهرام پسرش بهرام به پادشاهى رسيد او بهرام پسر بهرام پسر هرمز پسر شاپور پسر اردشير بود . گويند : وى در كار پادشاهى بصير بود و چون تاج به سر نهاد ، بزرگان قوم چنان كه براى پدرانش دعا كرده بودند براى او دعا كردند و جواب نيكو داد و سيرت نكو داشت و گفت : « اگر روزگار كمك كند سپاس اين بداريم و اگر جز اين باشد به قسمت خشنود باشيم . » دربارهء مدت پادشاهى وى اختلاف كرده‌اند : بعضىها گفته‌اند مدت پادشاهى وى هيجده سال بود و بعضى آن را هفده سال گفته‌اند .